WISG

კინოთეატრ ,,ამირანში” ფემინისტური ფილმების ფესტივალი „როზადან სიმონამდე“ გაიმართა

7-9 მარტს ქალთა საერთაშორისო დღის აღსანიშნავად, WISG-ის ინიციატივით, კინოთეატრ ,,ამირანში” ფემინისტური ფილმების ფესტივალი „როზადან სიმონამდე“ გაიმართა, რომელიც უკრაინაში მიმდინარე ომის წინააღმდეგ პროტესტსა და უკრაინელი ხალხის მხარდაჭერას მიეძღვნა. „ფესტივალი ჩვენთვის რჩება წარსულის გამოკვლევის,

პანდემიისას ლგბტქი თემის წევრების ყოველთვიური შემოსავალი სამჯერ შემცირდა — კოალიცია თანასწორობისთვის

არაფორმალურმა გაერთიანებამ — კოალიცია თანასწორობისთვის — 2021 წელს დისკრიმინაციისგან დაცვის უფლების განხორციელების შესახებ ანგარიში გამოაქვეყნა, რომელიც ბავშვთა, შშმ პირების, ქალების, ლგბტქი ადამიანების, არადომინანტი რელიგიური გაერთიანებების, ეთნიკური უმცირესობების, უცხოელების, კონფლიქტით დაზარალებულ პირთა და დევნილების, უფლებადამცველებისა და აქტივისტების, უსახლკარო პირების, ასევე მედიის

საქართველოში ლგბტქი თემისა და მათი უფლებრივი თანასწორობის მიმართ განწყობები პოზიტიურად იცვლება — WISG

ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერმა ჯგუფმა (WISG) ახალი, მასშტაბური კვლევა  — წინარწმენიდან თანასწორობამდე გამოაქვეყნა, რომელიც ლგბტქი თემისა და მათი უფლებრივი თანასწორობის მიმართ საზოგადოების ცოდნის, ინფორმირებულობისა და

ლგბტქი სათემო ორგანიზაციების ერთობლივი განცხადება, რომლითაც საზოგადოების ყურადღებას საერთო სოციო-ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ჩაგვრებზე მიმართავენ

ჰომოფობიასთან, ბიფობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის დღეს, 17 მაისს, ლგბტქი სათემო ორგანიზაციებმა — ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერმა ჯგუფმა, თანასწორობის მოძრაობამ, იდენტობა იუსმა და თემიდამ ერთობლივი განცხადება

თანასწორობის მოძრაობისა და WISG-ის საზაფხულო სკოლა ქვიარ და ფემინისტური საკითხებით დაინტერესებული ახალგაზრდებისთვის

23-დან 28 ივლისის ჩათვლით, თანასწორობის მოძრაობისა და ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფის (WISG) თანაორგანიზებით, ქვიარ-ფემინისტური საზაფხულო სკოლა მოეწყობა. საზაფხულო სკოლაში მოხვედრის შესაძლებლობა იმ ადამიანებს ექნებათ, რომელთაც ქვიარ და ფემინისტური თეორიებისა და მოძრაობების შესახებ საბაზისო ცოდნის მიღება და აქტივიზმისა და ადვოკატირების გზით, ემანსიპატორული პოლიტიკის შექმნაში ჩართვა სურს.

საზაფხულო სკოლის პროგრამა მოწვეული გენდერის, სექსუალობისა და რეპროდუქციული ჯანმრთელობის მკვლევრებისა და სპეციალისტების, ასევე ქვიარ და ფემინისტურ სათემო ორგანიზებაში ჩართული აქტივისტებისა და ავტორების მიერ არის მომზადებული და ორ ნაწილად იყოფა:

პირველი ნაწილი: 

  • ქვიარ-ფემინისტური აზრი;
  • ფემინისტური და ქვიარ თეორიის საფუძვლები;
  • ფემინიზმის ტალღები, მნიშვნელოვანი ფემინისტური და ქვიარ მოძრაობები;
  • ქვიარ-ფემინისტური მემარცხენე აზრი, დეკოლონიური/პოსტკოლონიური ხედვა;
  • საქართველოში ფემინისტური და ქვიარ მოძრაობების განვითარება და პოლიტიკა.

მეორე ნაწილი: 

  • სექსუალური და რეპროდუქციული ჯანმრთელობა და უფლებები (SRHR);
  • ფემინისტური პერსპექტივა SRHR-ზე;
  • სხეულის აგებულება, მენსტრუაცია და სტიგმა;
  • ჯანდაცვის სერვისებზე ხელმისაწვდომობა და თვითზრუნვის პრაქტიკები.

საზაფხულო სკოლაში მოხვედრის შანსი 20 ადამიანს აქვს, ამიტომ, თუ 18-30 წლის ხართ და ქვიარ და ფემინისტური საკითხების მიმართ ინტერესი, აქტივიზმში ჩართვის მოტივაცია გაქვთ, 20 ივნისის ჩათვლით სარეგისტრაციო ფორმა უნდა შეავსოთ.

ლგბტქი სათემო ორგანიზაციების ერთობლივი განცხადება, რომლითაც საზოგადოების ყურადღებას საერთო სოციო-ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ჩაგვრებზე მიმართავენ

ჰომოფობიასთან, ბიფობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის დღეს, 17 მაისს, ლგბტქი სათემო ორგანიზაციებმა — ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერმა ჯგუფმა, თანასწორობის მოძრაობამ, იდენტობა იუსმა და თემიდამ ერთობლივი განცხადება გამოაქვეყნეს, რომლითაც საზოგადოების ყურადღებას ურთიერთგადაჯაჭვული სოციო-ეკონომიკური და კულტურული ჩაგვრებისკენ და იმ უფლებებისკენ მიმართავენ, რომელთა მოთხოვნის ირგვლივ გაერთიანებით, ნებისმიერი ნიშნით ჩაგრული ჯგუფების გათავისუფლება წარმოუდგენიათ.

„პანდემიის თითქმის სამწლიანი გამოცდილების და ახლა რუსეთის იმპერიალისტური და ფაშისტური ომის პირობებში, ცხოვრება გვიწევს იმგვარ სახელმწიფო სისტემაში, სადაც პოლიტიკური ძალაუფლებისა და ეკონომიკური რესურსების განმგებთათვის მოსახლეობის სოციალურ-ეკონომიკური კეთილდღეობა არ წარმოადგენს პრიორიტეტს. ლგბტქი ადამიანებისთვის ეს მდგომარეობა კიდევ უფრო მწვავედ აყენებს თვითგადარჩენის და საბაზისო უსაფრთხოების საკითხს.

რადგან გარდა სხვა სისტემური სოციალური და ეკონომიკური წნეხისა (რომელიც შეიძლება მოგვემართებოდეს, როგორც შშმ პირებს, მარტოხელა მშობლებს, მომსახურების სფეროში დასაქმებულებს და ა.შ.), გაბატონებული კულტურული დისკურსი გენდერისა და სექსუალობის ნიშნით კიდევ უფრო გვიზღუდავს წვდომას ისეთ სიკეთეებზე, როგორიცაა ინსტიტუციური მხარდაჭერა როგორც ოჯახებისა და ახლობლებისაგან, ისე სახელმწიფოსგან“, — აღნიშნულია განცხადებაში, რომელიც ღირსეული სამუშაოს, ღირსეული ჯანდაცვის, საცხოვრისის, განათლების, უსაფრთხოებისა და საჯარო სივრცეზე წვდომის უფლებაზეა ორიენტირებული.

განცხადებაში საუბარია ქვეყნის რესურსების „ტოტალურ პრივატიზებაზე“, რის გამოც „მოსახლეობის დიდი ნაწილი ეკონომიკურ სიდუხჭირეშია. მრავალი წელია არ ჩერდება ქვეყნიდან სამუშაო მიგრაციის ტალღა, რადგან ადგილობრივი ხელისუფლება ადამიანებს სამუშაო ადგილებს არ უქმნის, კერძო სექტორს კი არ მოეთხოვება მინიმალური ხელფასის დაწესებაც კი, რის გამოც ადამიანთა დიდი ნაწილი თანახმაა საარსებო მინიმუმზე ნაკლები ხელფასით, 8 საათზე მეტ სამუშაოს დროსა და ექსპლუატატორულ შრომით პირობებს დათანხმდეს. ლგბტქი ადამიანების შემთხვევაში ამას ემატება სამუშაო ადგილებზე დისკრიმინაცია გენდერისა და სექსუალური ორიენტაციის ნიშნით, ან სამუშაოს ძებნის გართულებული პროცესი“.

ღირსეული ჯანდაცვის უფლებაზე საუბრისას აღნიშნულია, რომ ჯანდაცვისა და ჰოსპიტალური სექტორის კომერციალიზაცია მაქსიმალურ მოგებაზე და მინიმალურ დანახარჯზე ორიენტირებულ საბაზრო ვითარებას ქმნის, სახელმწიფო კი „უარს ამბობს, იყოს ღირსეულ ჯანდაცვაზე ხელმისაწვდომობის ფუნდამენტური და კონსტიტუციური უფლების დაცვის გარანტი“. ლგბტქი სათემო ორგანიზაციები საუბრობენ იმ რისკებზეც, რაც სოციალური მხარდაჭერის შესუსტებას მოსდევს — „სოციალური მხარდაჭერის შესუსტებამ, შესაძლოა იქონიოს გავლენა ერთი მხრივ მოსახლეობის ფსიქიკურ ჯანმრთელობაზე, მეორე მხრივ კი საჭირო სერვისების ხელმისაწვდომობაზე. მარგინალიზაცია, სტიგმა და უმცირესობათა სტრესი, სხვა სოციალურ და ეკონომიკურ ფაქტორებთან ერთად, მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს, როგორც ლგბტ(ქ)ი ადამიანების ჯანმრთელობის ზოგად მდგომარეობასა და კეთილდღეობაზე, ისე ჯანდაცვის სერვისებით სარგებლობასა და სპეციალისტებთან მიმართვიანობაზე. ლგბტ(ქ)ი ჯგუფის საჭიროებები ჯანდაცვის სფეროში არაა გამოკვლეული და შესწავლილი, შესაბამისად, არ აისახება ჯანდაცვის სფეროში არსებულ სამოქმედო გეგმებსა და სტრატეგიებში. წლების მანძილზე სახელმწიფოს მხრიდან ტრანს-ჯანდაცვის უარყოფისა და სამედიცინო პროტოკოლების არარსებობის შედეგად მრავალი ადამიანი მიმართავს ჰორმონალური თერაპიის თვითადმინისტრირებას. ეს ყველაფერი კი საშიშია ჯანმრთელობისათვის და ზოგიერთ შემთხვევაში შეიძლება ფატალურ შედეგამდეც მივიდეს“.

განცხადებაში გაკრიტიკებულია ის ფაქტიც, რომ „არ არსებობს სახელმწიფო საბინაო პოლიტიკა, რომელიც სხვადასხვა სოციალური ჯგუფისთვის შესაბამისი საჭიროების საცხოვრისს უზრუნველყოფდა. იქნება ეს თავშესაფრები – ძალადობის მსხვერპლთათვის, საცხოვრებლები – იძულებით გადაადგილებული მოქალაქეებისთვის, თუ რაიონებიდან დიდ ქალაქებში სასწავლებლად წასული სტუდენტებისათვის. ამას ემატება თავშესაფრის არარსებობა მათთვის, ვინც დაკარგა ოჯახის მხარდაჭერა მათი გენდერული იდენტობის და გამოხატვის, თუ სექსუალური ორიენტაციის გამო დღემდე სახელმწიფო არ აღიარებს თავშესაფრის და ბინის საჭიროებას ამ ნიშნით დევნილი ადამიანებისთვის“.

ამასთან, განცხადებაში საუბარია ახალგაზრდების წინაშე არსებულ საგანმანათლებლო გამოწვევებზე, რომელთაც დაურეგულირებელი შრომის ბაზარზე გარანტიების გარეშე უწევთ სწავლისა და სამუშაოს შეთავსება, რათა სწავლის გადასახადისა და ქირის გადახდა შეძლონ, რასაც ლგბტქი ადამიანებისთვის დისკრიმინაციის სახით დამატებითი ბარიერები ემატება და მათ მოწყვლადობას ზრდის.

უსაფრთხოებაზე საუბრისას აღნიშნულია, რომ სახელმწიფო რეპრესიულ აპარატად გვევლინება, რომელიც ლგბტქი თემის წევრებს პოტენციურ საფრთხეებად აღიქვამს და განსაკუთრებული თვალთვალისა და კონტროლის სამიზნეებად აქცევს.

„მიმდინარე ომის კონტექსტში უსაფრთხოება გლობალური გამოწვევაა. თუმცა ვცხოვრობთ ომისა და მილიტარიზმის პროპაგანდის პირობებში, სადაც იარაღით მოვაჭრენი ამ სამყაროს უსაფრთხო მომავალს, ადამიანთა სოციალური და ეკონომიკური კეთილდღეობის შემცირების ხარჯზე, სულ უფრო მეტი შეიარაღების გზით წარმოგვიდგენენ. ადგილობრივად, ჩვენი სახელმწიფო უსაფრთხოების ინსტიტუტები ნაცვლად უსაფრთხოების ანტი-მილიტარისტული, სოციალურ კეთილდღეობაზე ორიენტირებული გაგებისა, და შესაბამისი პოლიტიკის წარმოებისა, სახელმწიფოს რეპრესიულ აპარატად გვევლინებიან. ის, რომ ლგბტქი თემის წევრებს ამგვარი ორგანოები კვლავაც პოტენციურ საფრთხეებად აღიქვამენ და განსაკუთრებული თვალთვალისა და კონტროლის ქვეშ აქცევენ, ყველაფერზე მეტყველებს“, — ნათქვამია განცხადებაში.

საჯარო სივრცეზე წვდომის უფლებაზე საუბრისას კი ნათქვამია, რომ ლგბტქი ადამიანებს შეკრებისა და გამოხატვის თავისუფლება ყველაზე მეტად ეზღუდებათ, თუმცა, ზოგადად, საზოგადოება დღითიდღე კარგავს საჯარო სივრცეებს, თავშეყრის ადგილებს, პარკებს, მოედნებსა თუ ტყეებს, რომლებიც ინტენსიურად იქცევა პრივატიზებისა და ერთეულთა ეკონომიკური მოგების სამიზნედ“.

განცხადების ავტორები იმასაც აღნიშნავენ, რომ წლების განმავლობაში, 17 მაისს ქუჩაში გამოსვლით ცდილობდნენ ლგბტქი ადამიანების სოციალური, ეკონომიკური და პოლიტიკური ჩაგვრის საკითხები ემხილებინათ, თუმცა „ეს მცდელობა იქცა მძლავრი პოლიტიკური მანიპულირების, ინსტრუმენტალიზების, ფუნდამენტური სოციო-ეკონომიკური საჭიროებების გადაფარვის და საზოგადოებრივი დაპირისპირების იარაღად, ყველა ანტი-პროგრესული და ანტი-სოციალური პოლიტიკის მწარმოებელი და მხარდამჭერი სახელმწიფო თუ არასახელმწიფო ინსტიტუციისა და ჯგუფის მიერ“.

განცხადების ხელმომწერები თვლიან, რომ „მხოლოდ იმის გაცნობიერებით და სახელდებით, თუ როგორ, რატომ, ვის და რის მიერ გვაქვს ეს უფლებები წართმეული, შევძლებთ, დავინახოთ ჩვენი საერთო თუ განსხვავებული წუხილების საერთო საფუძველი, და გავაღვივოთ რეალური საზოგადოებრივი სოლიდარობა“.

საქართველოში ლგბტქი თემისა და მათი უფლებრივი თანასწორობის მიმართ განწყობები პოზიტიურად იცვლება — WISG

ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერმა ჯგუფმა (WISG) ახალი, მასშტაბური კვლევა  — წინარწმენიდან თანასწორობამდე გამოაქვეყნა, რომელიც ლგბტქი თემისა და მათი უფლებრივი თანასწორობის მიმართ საზოგადოების ცოდნის, ინფორმირებულობისა და დამოკიდებულების შესახებ 2016 წლის კვლევის ანალოგიურია და საზოგადოებრივი განწყობების ცვლილების შესახებ ინფორმაციას მოიცავს.

ახალი კვლევის მიხედვით, რომელიც სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფების გამოკითხვას ემყარება, საზოგადოებრივი განწყობები პოზიტიურად იცვლება.

25%-ით არის შემცირებული იმ ადამიანების რიცხვი, ვინც თვლის, რომ ლგბტქი ადამიანებს შეკრებისა და გამოხატვის თავისუფლება უნდა აეკრძალოთ და 53%-ს შეადგენს, ხოლო მსგავს შეზღუდვას მიუღებლად 27,1% თვლის. ამასთან, 20,6%-ით შემცირდა იმ ადამიანების რიცხვი, რომელთაც ლგბტქი თანასწორობის საკითხებზე საუბარი პროპაგანდად მიაჩნიათ.

გარდა ამისა, გამოკითხულთა 38,6% მიიჩნევს, რომ სახელმწიფო სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობის ნიშნით (სოგი) დანაშაულებზე სათანადოდ არ რეაგირებს, 30,7%-ის აზრით, სახელმწიფოს რეაგირება სათანადოა. ისევ მკვეთრად ნეგატიურია საზოგადოების განწყობა აქტივისტების საქმიანობასთან დაკავშირებით, თუმცა გაუმჯობესება ამ მიმართულებითაც აშკარაა და ნეგატიური განწყობა 20%-ით 56,8%-მდეა შემცირებული. ამასთან, 25,4%-ით შემცირდა იმ ადამიანების რიცხვი, რომლებიც თვლიან, რომ თუ საზოგადოება ხმამაღლა არ დააფიქსირებს, რომ ჰეტეროსექსუალობა ურთიერთობის ერთადერთი სწორი ფორმაა, ჰომოსექსუალთა რიცხვი მოიმატებს.

გენდერის მკვლევარმა, ეკატერინე აღდგომელაშვილმა პრეზენტაციაზე აღნიშნა, რომ კვლევა მოიცავდა კითხვებს იმ საკითხებთან დაკავშირებით, რაც საზოგადოებაში ყველაზე ფესვგადგმულია, მათ შორის, შვილად აყვანისა და ქორწინების შესახებ. მისი თქმით, გაზრდილია იმ ადამიანების რიცხვი, რომლებიც ამბობენ, რომ რიგ საკითხებზე პასუხის გაცემა უჭირთ ან საერთოდ უარს ამბობენ პასუხის გაცემაზე, რისი მიზეზიც, შესაძლოა, „ჰომოფობიური განწყობების ღიად დაფიქსირების შესახებ განწყობის ცვლილება იყოს“.

გამოკითხულთა 28% ჰომოსექსუალობას დაავადებად არ მიიჩნევს, 23,2% მიიჩნევს, ხოლო 33,8%-ს უჭირს პასუხის გაცემა ან თავს არიდებს. ასევე, 17,6%-ით შემცირდა და 60,8% შეადგინა იმ ადამიანების რიცხვმა, რომლებიც მიიჩნევენ, რომ „ჰომოსექსუალების მიმართ ყველგან და ყოველთვის ნეგატიური დამოკიდებულება იყო და არსებობს“.

გეი/ლესბოსელი წყვილების მიერ შვილად აყვანისა და ერთი და იმავე სქესის მქონე წყვილების ოჯახაში აღზრდის შესახებ მოსაზრებები ასე გადანაწილდა: გამოკითხულთა 36,6% არ იზიარებს მოსაზრებას, რომ ჰომოსექსუალების ოჯახში გაზრდილი ბავშვი აუცილებლად ჰომოსექსუალი იქნება, 15,2%-ს ნეიტრალური პოზიცია აქვს, 31,2% კი დებულებას ეთანხმება; გეი და ლესბოსელი წყვილებისთვის შვილად აყვანის მოწინააღმდეგეთა რიცხვი 14%-ით შემცირდა, მომხრეთა რაოდენობა კი 15%ით გაიზარდა; 

გეი-ქორწინების მოწინააღმდეგეთა პროცენტული წილი 15,4%-ით 74,6%-მდე შემცირდა, მომხრეთა წილი კი 5,6%-ით გაიზარდა.

ქორწინებასთან დაკავშირებულ კითხვები მოიცავდა საზოგადოებაში გავრცელებულ ნარატივს იმის შესახებ, რომ ევროკავშირში გაწევრიანება გეი-ქორწინების დაკანონებას გულისხმობს. გამოკითხულთა 73,5%-ს ევროკავშირში გაწევრიანების წინაპირობად გეი-ქორწინების დაკანონება არ მიაჩნია, რაც 2016 წლის შედეგს 7,3%-ით აღემატება.

აღსანიშნავია, რომ ევროკავშირთან მჭიდრო ურთიერთობის მსურველთა რიცხვი 8%-ით არის გაზრდილი და 53%-ს შეადგენს. ამასთან, ევროკავშირთან უფრო მჭიდრო ან იგივენაირი ურთიერთობა გამოკითხულთა 77,7%-ს სურს, რაც 2016 წლის შედეგს 21%-ით აღემატება. აშშ-სთან უფრო მჭიდრო (49,9%) ან იგივენაირი (26,4%) ურთიერთობა გამოკითხულთა 76,3%-ს სურს, რაც 2016 წლის შედეგს 25,9%-ით აღემატება.

თითქმის უცვლელია რუსეთთან ურთიერთობასთან დაკავშირებული განწყობა, თუმცა უფრო მჭიდრო ურთიერთობის მსურველთა რიცხვი 11%-ით არის შემცირებული და 27,1%-ს შეადგენს.

2016 წლის კვლევის მიხედვით, ლგბტქი ადამიანების მიმართ განწყობასა და საგარეო კურსს შორის ცხადი კავშირი არ არსებობდა, 2021 წლის მონაცემების მიხედვით კი, ეს ტენდენციაც შეცვლილია.

კვლევა მომზადდა „ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფის“ მიერ „გაეროს ერთობლივი პროგრამა გენდერული თანასწორობისთვის საქართველოში“ პროექტის ფარგლებში, რომელსაც გაეროს ქალთა ორგანიზაცია, გაეროს განვითარების პროგრამა და გაეროს მოსახლეობის ფონდი შვედეთის მთავრობის მხარდაჭერით ახორციელებენ.

პანდემიისას ლგბტქი თემის წევრების ყოველთვიური შემოსავალი სამჯერ შემცირდა — კოალიცია თანასწორობისთვის

არაფორმალურმა გაერთიანებამ — კოალიცია თანასწორობისთვის — 2021 წელს დისკრიმინაციისგან დაცვის უფლების განხორციელების შესახებ ანგარიში გამოაქვეყნა, რომელიც ბავშვთა, შშმ პირების, ქალების, ლგბტქი ადამიანების, არადომინანტი რელიგიური გაერთიანებების, ეთნიკური უმცირესობების, უცხოელების, კონფლიქტით დაზარალებულ პირთა და დევნილების, უფლებადამცველებისა და აქტივისტების, უსახლკარო პირების, ასევე მედიის მდგომარეობის მიმოხილვას მოიცავს. 

ლგბტქი თემის წინაშე 2021 წელს არსებულ გამოწვევებზე საუბრისას აღნიშნულია, რომ პანდემიის პერიოდში თემის წევრების ყოველთვიური შემოსავლების მედიანური მაჩვენებელი სამჯერ შემცირდა და 300 ლარი შეადგინა, რასაც სახელმწიფოს ანტიკრიზისულ პოლიტიკაში ლგბტქი ადამიანების საჭიროებების გაუთვალისწინებლობა ამწვავებს. ამასთან, WISG-ის სამედიცინო და სოციალური სერვისის მიმღებ პირთა ჯგუფზე დაკვირვებით, საზღვარგარეთ საცხოვრებლად წამსვლელი თემის წევრების მზარდი რაოდენობა აღინიშნება.

ანგარიშში საუბარია სოგის (სექსუალური ორიენტაციისა და გენდერული იდენტობის) ნიშნით სამართლებრივი დევნის გაზრდილ მაჩვენებელზე, თუმცა აღნიშნულია, რომ „სა­მარ­თალ­დამ­ცა­ვი უწ­ყე­ბე­ბის მიერ გა­მოვ­ლე­ნილ სოგი-ს ნი­შან­სა და თე­მის წევ­რე­ბის მიერ გან­ცდი­ლი ძა­ლა­დო­ბის სტა­ტის­ტიკას შო­რის“ არსებითი სხვაობაა.

გარდა ამისა, ლგბტქი ადამიანების წინაშე არსებულ გამოწვევებზე საუბრისას ნათქვამია, რომ არ არსებობს ტრანსსპეციფიკური სამედიცინო სერვისები და გაიდლაინები, პრობლემად რჩება სიძულვილით მოტივირებულ დანაშაულთა მსხვერპლთათვის განკუთვნილი სახელმწიფო სერვისების არარსებობა, ლგბტქი თემს არ ეძლევა შეკრების თავისუფლებით სარგებლობის უფლება, ასევე აღნიშნულია ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს ისტორიული გადაწყვეტილება 2013 წლის 17 მაისის საქმეზე, რომელშიც სახელმწიფოს პასუხისმგებლობა დაეკისრა.

ანგარიში საქართველოს მთავრობის, გენერალური პროკურატურის, პარლამენტისა და იუსტიციის სამინისტროს, ოკუ­პი­რე­ბუ­ლი ტე­რი­ტო­რიე­ბი­დან დევნილთა, შრომის, ჯან­მრთე­ლო­ბი­სა და სო­ცია­ლუ­რი დაც­ვის სამინისტროს, გა­ნათ­ლე­ბი­სა და მეც­ნიე­რე­ბის სამინისტროს მისამართით რეკომენდაციებსაც მოიცავს, რაც ლგბტქი ადამიანების უფლებრივი მდგომარეობის, უსაფრთხოების გარანტიების უკეთ დაცვის, ინკლუზიური ჯანდაცვისა და განთელბის სერვისების ხელმისაწვდომობისკენ არის მიმართული.

კოა­ლი­ცია თა­ნას­წო­რო­ბის­თვის სა­ქარ­თვე­ლოს ღია სა­ზო­გა­დოე­ბის ფონ­დის ხელ­შეწ­ყო­ბით შექმნილი არა­ფორ­მა­ლუ­რი გაერ­თია­ნე­ბაა, რო­მელიც სა­ქარ­თვე­ლოს ღია სა­ზო­გა­დოე­ბის ფონ­დს, სო­ცია­ლური სა­მარ­თლია­ნო­ბის ცენ­ტრს, უფ­ლე­ბე­ბი სა­ქარ­თვე­ლოს, სა­ფა­რის, სა­ქარ­თვე­ლოს ახალ­გაზ­რდა იუ­რის­ტთა ასო­ცია­ციას, ქალთა ინი­ცია­ტი­ვე­ბის მხარ­დამ­ჭე­რ ჯგუ­ფს, პარ­ტნიო­რო­ბა ადა­მია­ნის უფ­ლე­ბე­ბის­თვის, სა­ქარ­თვე­ლოს დე­მოკ­რა­ტიუ­ლ ინი­ცია­ტი­ვას, ტო­ლე­რან­ტო­ბი­სა და მრა­ვალ­ფე­როვ­ნე­ბის ინ­სტი­ტუ­ტს, ადა­მია­ნის უფ­ლე­ბა­თა ცენ­ტრს და თა­ნას­წო­რო­ბის მოძ­რაო­ბას აერთიანებს.

 

კინოთეატრ ,,ამირანში” ფემინისტური ფილმების ფესტივალი „როზადან სიმონამდე“ გაიმართა

7-9 მარტს ქალთა საერთაშორისო დღის აღსანიშნავად, WISG-ის ინიციატივით, კინოთეატრ ,,ამირანში” ფემინისტური ფილმების ფესტივალი „როზადან სიმონამდე“ გაიმართა, რომელიც უკრაინაში მიმდინარე ომის წინააღმდეგ პროტესტსა და უკრაინელი ხალხის მხარდაჭერას მიეძღვნა.

„ფესტივალი ჩვენთვის რჩება წარსულის გამოკვლევის, აწმყოს ხედვისა და მომავალში ორიენტირების განსაკუთრებულ სივრცედ, ხოლო ფემინისტური კინო – იმ მეთოდად, რომელიც რადიკალური შემოქმედებითობით ირეკლავს გამრუდებულ სამყაროს და გვიჩვენებს მის შესაძლო, უკეთეს სურათს.“ – ქალთა ინიციატივების მხარდამჭერი ჯგუფი.

7 მარტი WISG-ის ახალი ანიმაციური მხატვრული ფილმის ჩვენებას დაეთმო, რომელმაც დემოკრატიული გზით არჩეული პირველი მუსლიმი დეპუტატი ქალის, ფარი ხანუმ სოფიევას ცხოვრება გააცოცხლა. პრემიერის შემდეგ დისკუსია გაიმართა  – „დასაკარგი აღარაფერია – როდის ერთვებიან საქართველოში აზერბაიჯანული თემის წარმომადგენელი ქალები გადაწყვეტილების მიღების პროცესში“.

WISG / Facebook

8 მარტს მაყურებელს 3 დოკომენტური ფილმის ნახვის შესაძლებლობა ჰქონდა: სლოვენიიდან „ურთიერთობები: ლესბოსური ჯგუფ ŠKUC-LL-ის 25 წელი“, უკრაინიდან „ახალი სიცოცხლე: ხელოვნება, აქტივიზმი და პოლიტიკა უკრაინაში“ და საქართველოდან „ფემინისტური ათი წელი – ფემინისტების დამოუკიდებელი ჯგუფი“. სამივე ფილმში ასახულია ფემინისტი, ლესბოსელი, ქვიარ აქტივისტებისა და ხელოვანების მიმართება პოლიტიკასთან, ეკონომიკასთან, კულტურასთან და სამართლებრივ ინსტიტუციურ სტურუქტურებთან.

WISG / Facebook

9 მარტს ბრაზილიური დოკუმენტური ფილმების („ინდიანარა“, „ცისფერი ტრანსი“) ჩვენება მოეწყო ბრაზილიური ტრანს აქტივიზმისა და ხელოვნების შესახებ. ფილმები ტრანს აქტივისტსა და არტისტზე, ასევე, ქვეყნის ულტრა-მემარჯვენე მთავრობისა და ულტრა-მაჩოისტური სოციალური ნორმების წინააღმდეგ მათ შთამაგონებელ წინააღმდეგობაზე მოგვითხრობენ.

WISG / Facebook

ფემინისტური ფილმების ფესტივალი „როზადან სიმონამდე” სამომავლოდ გაფართოებას და საფესტივალო ვებგვერდის განვითარებას გეგმავს. წელს ვებგვერდი სატესტო რეჟიმში მუშაობს.